İÇERİDEN ÖLMEK / Rober Silverberg

 ARKA KAPAK

 “KİM OLACAĞIM BEN, KENDİM OLMAYI BIRAKTIĞIMDA?”

2004 yılında Amerika bilimkurgu yazarları­nın büyük üstadı seçilen, Hugo ve Nebula ödüllerinin gediklisi Robert Silverberg bi­limkurgu ve fantazi edebiyatının yaşayan en büyük isimlerinden biri. 1972’de yayım­lanan ve türe farklı bir pencereden ba­kan İçeriden Ölmek zengin, alaycı ve şiirsel diliyle Silverberg’ün başyapıtı.

Eşsiz bir yeteneğe, zihin okuma gücüne sahip David Selig bu yeteneğine rağmen alelade bir hayat sürüyordu. Kötülükle sa­vaşmıyor, dünyayı kurtarmıyor, üniversite öğrencileri için ödev yazarak para kazanıp boş zamanlarında insanların içini röntgen­liyordu.

Orta yaşlara yaklaştıkça Selig’in hiç bekle­mediği bir şey olmaya başlamıştı. Telepati gücünü yavaş yavaş kaybediyordu. Hayatı boyunca beyninin içinde başkalarının iç sesleri yankılanan Selig artık kendi zihni­nin sesini dinlemek zorunda kalacaktı, tıpkı diğer herkes gibi.

Yalnızlık, yas, iletişimin kaybı ve orta yaş bunalımı gibi konuları incelikle işleyen İçeriden Ölmek, iyi bilimkurgunun hangi seviyelere erişebileceğini gösteren nadir bir eser.

İçeriden Ölmek, insan olmanın ne demek olduğunu öğrenmek zorunda kalan bir süperinsanın acıklı hikâyesi.

ALINTI

“Nefret döngüsünü ben başlattım. Ben başlattım, ben, ben, ben. Ama bu döngüyü sevginle kırabilirdin isteseydin. İstemedin.”

“Sevdiğiniz birinin ruhunu değiştirmeye çalışmak, başka bir şeye dönüştükten sonra onu daha çok seveceğinizi düşünseniz bile, aşka karşı işlenmiş bir günahtır.”

YORUM

"İnsan içinde bir şeyin ölmekte olduğunu bildiği zaman gelip geçici anlardaki rastgele canlanmalara itimat etmemeyi öğreniyor."

1972 yılında yayımlanan ve bilimkurgu edebiyatının alışılagelmiş aksiyon dolu bilimkurgu kalıplarını yıkıp tamamen insanın varoluşsal sancılarına odaklanan bir yapıttır.

Başkarakterimiz  David Selig, doğuştan başkalarının düşüncelerini okuma,telepati yeteneğine sahip 41 yaşında bir adamdır. New York’ta üniversite öğrencilerinin bitirme tezlerini ve ödevlerini parayla yazarak hayatını kazanan, asosyal ve sıradan bir yaşam sürer. David için bu yeteneği hiçbir zaman çizgi romanlardaki gibi bir süper güç olmamıştır; aksine, diğer insanların zihinlerindeki tüm kirli, karanlık, sığ ve samimiyetsiz düşüncelere maruz kalmak onu hayatı boyunca insanlardan uzaklaştırmış, derin bir yalnızlığa mahkûm etmiştir.

David Selig'in yavaş yavaş kaybettiği şey yalnızca başkalarının zihinlerini okuyabilme yeteneği değil; yıllarca kendisini tanımladığı kimliği, ayrıcalığı ve varoluşuna yüklediği anlam. Roman ilerledikçe insan şu soruyla baş başa kalıyor: Bizi biz yapan gerçekten sahip olduklarımız mı, yoksa onları kaybettiğimizde geriye kalan kişi mi?

Silverberg'in kaleminde yaşlanmanın hüznü, pişmanlıkların ağırlığı, yalnızlığın sessizliği ve zamanın acımasızlığı ince ince işleniyor. Belki de "içeriden ölmek", bir anda gerçekleşen bir son değil; insanın kendisinden parçaların fark edilmeden eksilmesi, hayallerin yavaşça solması ve geçmişte bıraktığı benliğiyle vedalaşmasıdır. Bu yüzden roman, bilimkurgunun sınırlarını aşarak hepimizin içinde taşıdığı en evrensel korkulara dokunuyor.