ANAHTAR DELİĞİNDEN ESEN RÜZGAR / Stephen King

 ARKA KAPAK

Roland ve arkadaşları, ışın demetine doğru süren yolculuklarında yeri göğü birbirine katan, ağaçları köklerinden söken bir fırtınaya yakalanırlar. Fırtınadan korunmak için sığındıkları yerde, Roland yanındakilere iki garip öykü anlatır ve böylelikle bin bir sıkıntı içinde geçen gençliğine ışık tutar.

Annesini öldürmenin vicdan azabıyla yaşayan Roland’ı babası son katliamı soruşturması için çiftliğe yollar. Genç silahşör, kanlı çizme izleri ve hayvanların pençeleriyle parçalanmış asillerle karşılaşınca, bu korkunç kıyımın sürekli şekil değiştiren büyücünün marifeti olduğunu anlar. Olaylara tanık olan hayatta tek kişi kalmıştır. Billy Streeter adındaki bu cesur çocuk korku içinde yaşamaktadır. Roland çocuğu korkularından arındırmaya çalışır. Geceleri uyumadan önce ona, annesinin kendisine okuduğu “Anahtar Deliğinden Esen Rüzgâr“ öyküsünü anlatır. Ve ona şunu söyler: “Bunun gibi öyküler bizlerle birlikte yaşar.“

Kara Kule serisi hayranları roman içinde roman olan bu öyküde Roland ve ka-tet’inin kentten ayrılıp Calla Bryn Sturgis sınırlarına ulaşana dek aradan geçen zaman içinde başlarına gelenlere ve Orta Dünya’nın son silahşörü Roland Deschain’in gençlik ve yaşlılık yıllarına tanıklık edecekler.

YORUM

Stephen King, Anahtar Deliğinden Esen Rüzgâr ile bizi yalnızca Kara Kule’nin tozlu ve tekinsiz yollarında bir gezintiye çıkarmıyor; iç içe geçmiş anlatı katmanlarıyla hikâye anlatıcılığının o kadim, şifalandırıcı büyüsünü yeniden canlandırıyor.

Hikâyemiz, Roland ve ka-tet’inin dondurucu Kara Ayaz’dan korunmak için Gook köyüne sığınmasıyla başlıyor. Dışarıda amansız bir fırtına, içerideyse ateşin etrafında toplanmış bir grup yol arkadaşı... Bu atmosferde Roland’ın geçmişinden bir hikâye anlatmaya başlaması, bizi onun gençlik yıllarına ve henüz efsaneleşmeden önceki hâline götürüyor.

Debaria’da yaşanan Deri-Değişen vakası, genç Roland’ın hem bir silahşor olarak gelişimini hem de duygusal dünyasını görmemizi sağlıyor. Onun da korkuları, tereddütleri ve omuzlarında taşıdığı ağır sorumlulukları var. Ancak anlatının en derin katmanını, Roland’ın annesinden öğrendiği ve küçük Jake’in korkularını dindirmek için ona anlattığı Tim Ross’un masalı oluşturuyor.

Annesinin gözlerini yeniden ışığa kavuşturmak için Sonsuz Orman’ın tehlikeli yollarına düşen Tim’in hikâyesi, ilk bakışta klasik bir fantastik macera gibi görünse de altında çok daha derin bir duygu barındırıyor. Sevdiğimiz insanlar için neleri göze alabileceğimizi, umudun en çaresiz anlarda bile nasıl ayakta kalabildiğini gösteriyor. Bu, çaresizliğin tam ortasında filizlenen bir adanmışlık hikâyesi.

Tim bize gerçek cesaretin hiç korkmamak olmadığını hatırlatıyor. Bacakların titrerken, yolun sonu görünmezken bile yürümeye devam edebilmek... Onu en karanlık yollara sürükleyen şey bir kahraman olma arzusu değil, sevdiği insana duyduğu saf sevgi.

Eserin belki de en büyüleyici yanı, King’in hikâye anlatmaya biçtiği anlam. Tıpkı fırtınalı bir gecede yakılan küçük bir ateş gibi, anlatılan her masal da ruhun soğukluğunu kırabiliyor. Bazen kendi yaralarımızla doğrudan yüzleşemeyiz; onları bir masal kahramanının mücadelesinde izler, kendimize bile fısıldayamadığımız teselliyi başkalarının cümlelerinde buluruz.

Anahtar Deliğinden Esen Rüzgâr, alıştığımız temposu yüksek gerilimlerin aksine daha dingin, masalsı; hüznü umutla harmanlayan özel bir eser. Dışarıda ne kadar büyük bir fırtına koparsa kopsun, bir ateşin etrafında anlatılan birkaç güzel cümle insanın içini ısıtmaya yeter.

Belki de bazı hikâyeler tam olarak bu yüzden anlatılır: Unutmamak, umut etmek ve bütün karanlığa rağmen yola devam edebilmek için.

TUHAF BİNALAR /Uketsu

 ARKA KAPAK

Japonya’da büyük ses getiren ve milyonlarca okuru karanlık bilmecelerinin peşine düşüren Uketsu, bu kez tekinsiz binaların dünyasına dalıyor.

İlk bakışta birbirinden tamamen bağımsız görünen bu yapılar, aslında çok daha büyük ve korkunç bir bilmecenin parçalarıdır. Her duvarın ardında saklanan bir sır, her odada cevapsız kalan bir soru vardır. Bazıları insanları korumak için değil, hapsetmek için inşa edilmiş gibidir. Bazılarıysa içeride yaşanan dehşeti gizlemek için.

Bir gazeteci, bir mimar ve geçmişin gölgesinden kaçamayan insanlar, yolları bu tuhaf binalarda kesiştikçe sıradan görünen mimari detayların ardında kan donduran bir gerçeğin saklı olduğunu fark ederler. Peki bir bina aslında neyi saklayabilir?

DİKKATLE BAKIN.

ÇÜNKÜ HER ŞEY BİRBİRİYLE BAĞLANTILI.

VE BAZI KAPILAR AÇILDIĞINDA, BİR DAHA ASLA KAPANMAZ.

YORUM

Birbirinden farklı görünen 11 bina, birbirinden tuhaf olaylar ve hepsinin arkasında saklanan ortak bir sır... Uketsu bu kez bizi tek bir evin değil, birçok binanın gizemini çözmeye davet ediyor.

Kitapta karşımıza çıkan her binanın kendine özgü bir hikâyesi var. İlk başta birbirinden bağımsız gibi görünen bu olaylar, ilerleyen sayfalarda küçük ayrıntılar ve beklenmedik bağlantılarla bir araya gelmeye başlıyor. Bir odanın konumu, gizli bir geçit ya da anlamsız görünen bir mimari detay, aslında düşündüğümüzden çok daha önemli olabiliyor.

Tuhaf Ev ile karşılaştırdığımda bu kitabın daha kapsamlı ve biraz daha karmaşık bir kurgusu olduğunu söyleyebilirim. Bu kez tek bir gizemin peşinden gitmiyoruz. Farklı olayları takip edip aralarındaki bağlantıyı kendimiz kurmaya çalışıyoruz. Uketsu, ilk kitaptaki fikri bu defa biraz daha ileri taşımış.

Her bölüm aynı etkiyi yaratmıyor, bazı bölümler oldukça hızlı şekilde olayları çözmeye çalışırken bir bölümde sırf bağlantılı olması açısından eklenmiş gibi görünen bölümler vardı. Karakterlerin derinliğinden ziyade gizeme ve olay örgüsüne ağırlık verilmiş. Zaten kitabın amacı da uzun uzun karakterlerin dünyasında dolaştırmak değil, sürekli yeni bir olayın getirdiği soru işaretinin peşinden sürüklemek.

Genel olarak gizem çözmeyi, teoriler üretmeyi ve okurken sürekli acaba diye düşünmeyi seviyorsanız keyif alacağınız bir kitap. 

TUHAF EV / Uketsu

 ARKA KAPAK

Japonya’da milyonlarca okura ulaşan, beyaz perdeye taşınan ve ulusal bir fenomene dönüşen Tuhaf Ev, gizemli doğasıyla okurlara şu soruyu sorduruyor:

EVİM DEDİĞİNİZ YERİ GERÇEKTEN TANIYOR MUSUZ?

Okült ve gizemli konularla ilgilenen yazar, eski bir arkadaşının satın almayı düşündüğü evin planını incelediğinde bir tuhaflık fark eder. Mutfakta akla mantığa sığmayan gizemli bir boşluk, üst katta ise evin tam ortasında yer alan penceresiz bir çocuk odası vardır.

İlk bakışta sadece eğlenceli bir mimari bilmeceden ibaret gibi görünen bu durum, kısa sürede çok daha karanlık ve ürkütücü bir hal alır. Merakı iyice artan yazar, bu tuhaf yapıyı anlamlandırmak için zeki ve sıra dışı bir mimar olan Kurihara Bey’den yardım ister.

İkili, evin mimari garipliklerini inceledikçe geçmişe dair çarpıcı sırları gün yüzüne çıkarırlar.

Evin farklı inşası neyi gizlemeye çalışıyor? Burada yaşayanlara ne oldu?

Ve neden her oda sanki konfor için değil de kontrol için tasarlanmış gibi duruyor?

YORUM

Hikâyemiz, satın alınması düşünülen bir evin mimari planındaki tuhaflıkların fark edilmesiyle başlıyor. İlk başta önemsiz gibi görünen bazı ayrıntılar zamanla insanın aklına türlü türlü sorular getiriyor. Bir evde neden penceresiz bir oda olur? Duvarın arkasındaki boşluk ne işe yarar? Bazı odaların birbiriyle bağlantısı neden bu kadar gariptir? İşte bu soruların peşinden giderken kendimizi oldukça karanlık bir hikâyenin içinde buluyoruz.

Kitapta sadece olayları takip etmiyorsunuz; çizimlere bakıyor, odaları inceliyor, bir yandan da acaba burada ne olmuş olabilir diye kendi kendinize tahminler yürütüyorsunuz. Bu da okumayı daha eğlenceli ve farklı bir hâle getiriyor.

Sayfalar ilerledikçe meselenin yalnızca tuhaf bir ev olmadığını anlıyoruz. İşin içine aile sırları, cinayetler, saplantılar, intikam ve kuşaktan kuşağa aktarılan korkunç bir düzen giriyor. İnsanların kendi inançları ve çıkarları uğruna neler yapabileceğini gördükçe hikâye çok daha rahatsız edici bir hâl alıyor.

Kitapta düşündüren noktalardan biri de geçmişin insanlar üzerindeki etkisi. Aile içinde yaşanan kötülüklerin zamanla normalleşmesi, yanlışların sorgulanmadan devam etmesi ve aynı döngünün yeni nesillere taşınması oldukça çarpıcı. İnsan ister istemez, bir yerde bu döngüyü kırmak mümkünken neden herkes aynı karanlığın içinde kalmaya devam ediyor diye düşünüyor.

Elbette kitaptan çok derin karakter analizleri ya da edebi betimlemeler beklememek gerekiyor. Zaten kitabın amacı da bu değil. Daha çok gizemini koruyan, okuru sürekli tahmin yürütmeye iten ve sayfaları merakla çevirten bir yapısı var. Bu beklentiyle okursanız oldukça keyif alacağınızı düşünüyorum.

Bazen bir evin duvarları insanları dışarıdaki tehlikelerden korumak için değil, içeride yaşanan kötülükleri saklamak için örülür.