D KOĞUŞU- Freida McFadden

ARKA KAPAK

Tek yapması gereken geceyi atlatmaktı…

Tıp öğrencisi Amy, kilitli psikiyatri ünitesi D Koğuşu’nda gece nöbeti tutmak zorundaydı. Fakat bu izole koğuşta geçireceği gecenin, hayatını kâbusa çevireceğinden habersizdi. Henüz bilmese de unutmak için çok mücadele ettiği geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalacaktı.

Gece başladı. Geri sayım da öyle. Saatler ilerledikçe Amy, bu sıkı güvenlikli kapılarla korunan koğuşta korkunç şeyler olduğunu fark edecekti. Hastalar ve personel geride hiç iz bırakmadan sırra kadem basmaya başladığındaysa ünitedeki herkesin korkunç bir tehlike altında olduğuna şüphesi kalmayacaktı.

Başından beri geceyi D Koğuşu’nda geçirmek istemeyen Amy, artık oradan sağ çıkamayacağına emindi. New York Times’ın 1 numaralı çoksatan yazarı Freida McFadden, gece ışıkları açık bırakmak isteyeceğiniz türde sürükleyici bir kilitli oda gerilimi olan D Koğuşu’yla okurlarının karşısına çıkıyor.

ALINTI

"Tabii ki . En iyi yalan gerçeğe en yakın olandır."

"Hakkında bildiğim bir şey varsa o da istediğini elde etmek için her şeyi yapabileceğiydi."

YORUM

"Tek yapması gereken geceyi atlatmaktı…"

Her bir sayfasında gerilimi ayakta tutan bir kitap okumayalı uzun zaman olmuştu.. D Koğuşu çok iyi geldi gerçekten, çok özlemişim böyle bir eser okumayı.

Tıp öğrencisi olan Amy, psikiyatri ünitesinde bulunan D Koğuşu'nda nöbetçidir. Burada en önemli detay bu ünitenin özel şifrelerle kilit altında tutulması. Amy D Koğuşunda nöbetçi olduğunu öğrendiğinden itibaren asla D Koğuşuna gitmek istememekle birlikte orada geçireceği bir gece hayatını altüst edeceğini biliyordu. 

"Dr. Beck beni dikkatle izliyordu. Bana asla bakılmasını istemediğim şekilde bakıyordu. Hep korktuğum şekilde. Sanki aklımı oynattığımı düşünüyormuş gibi."

Kitap ilk cümlemde de dediğim gibi çok akıcı, bölümlerin tam nokta atışı yerde bitirmesi bir sonraki hamleyi merak ettirmesi heyecanı diri tutan detaylardan. Yazarın kalemiyle ilk tanışma kitabımdı ve yazar favorilerimin favorisi arasına girdi gerçekten de. Diğer eserlerini alıp okumak için oldukça sabırsızlanıyorum.

Ters köşe olduğum çok yer oldu, tahmin edilebilir kısımlarda bile ters köşe edecek ufak detaylar vardı. Sonlara doğru geldiğim zaman gerçekten benimde kendimi sorguladığım kısımlar olmadı dersem büyük yalan olur :)

Benim için hem heyecanlı hem gerici aksiyonu bol bir okuma oldu, çok sevdim açıkçası.

ATEŞ YOLU - STEPHEN KING

ARKA KAPAK

Hiç düşünmediğimiz bir zamanda ve ne olduğunu anlamadan bir karabasının ortasında başrol oyuncusu olabiliriz ve cinnetin esrarengiz gücü yakaladı mı bir kez, artık kurtuluş yoktur.

Tıpkı Stephen King’in bu romandaki kahramanı gibi...

ALINTI

"Sen kafanı değiştirmedikçe bütün yerler birbirinin aynı olacaktır, Kendini bok gibi hissediyorsan, etrafında gördüğün her şey sana bok gibi gelecektir."

"Zamanı iyi geçirmek nedir? İyi geçen zaman içinde, ne büyük bir neşe, ne büyük bir acı, ne de büyük olan bir şey vardır."

“Şimdi bütün kartlarımı açacağım Bay Dawes,” dedi Fenner.

“Şimdiye kadar edindiğim deneyimlerime göre,bir insan bu lafı söylüyorsa,artık küçük yalanlarla etrafındakileri kandırmak yerine kuyruklu bir yalan söyleyecek demektir.”

YORUM

"Niçin olduğunu bilmiyorum.

Sen de bilmiyorsun.

Büyük olasılıkla Tanrı da bilmiyor.

Bu sadece devlet meselesi, hepsi bu."

King Ateş Yolu eserinde, 1970'lerin Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşanan ekonomik ve sosyal değişimlerinin romanda yarattığı karakterler üzerinden bize endişeyi, kabullenişi ve karamsarlığın bir  hikayesini yansıtıyor. 

Kıng' den beklentiniz korku,  gerilim ise bu eser sizlik değil. Açıkçası normal King okumak isteyenler için de değil :) Hikayenin karakterleri çok derinlikli değil, tahmin edilebilirliği olan karakterler. Olay örgüsünü fena bağlamamış aslında ama okurken biraz zorlayarak okuduğumu dile getirirsem linçlenmem umarım :) 

Benim için ortalamanın altında bir okuma oldu. Çok yorum girmek istemiyordum ama en azından gören olursa beklentisini çok yüksekte tutmadan okuyabilir. 

"...ama insanların ilk seferde her şeyin doğrusunu söylediği sadece kitaplarda görülür."

CAN BORCU- Piraye

 ARKA KAPAK

“Sen kontrol etmeye çalıştın her şeyi deli gibi, şöyle olsun, böyle olsun diye. Sen rekabet ettin ondan, bundan, şundan daha iyi olmak ve öne geçmek için. Sen yaptın her hamleyi öbürü arkada ne halde kaldı, bilmek istemeden. Sen nefessiz bıraktın Lara’yı illa şöyle olacaksın, böyle olacaksın diye. Parlatıyorsun zannederken tüylerini, sen tükettin kendini. Kılıfın güzel göründüğünden kendin de inandın masalına. Ama için tükendi, kurudun kızım. Leş kargası da geldi sana dadandı tabii. O, ‘bakın ben ne kadar iyiyim, güzelim, başarılıyım’ kabuğunun altındaki cansızlık onu çekti. Uyan.”

“Bunları yapmayıp ya ne yapacaktım? Bize öğretilenler bunlar değil miydi?”

“İşte, öğretilenler yanlış Lara. İnsan işlemiyor. Hata veriyor. Hep dünya işlemiyor zannediliyor ama işlemeyen insanlık. İşlemeyerek de bu hale geldi. Ne yapacaktım diyorsun. Cevap çok basit: Kendin olacaktın. Lara olacaktın. Bir şey yapmaya çalışmayacaktın. Lara olacaktın!”

“Lara olmak ne ki?”

Lara’nın hikâyesi, yaşamın beklediği seni keşfetmen, yaşayabilmen ve böylelikle Can Borcu’nu ödeyebilmen için bir davettir. Var mısın?

ALINTI

"Yaşamda boş yoktur. Ya o an gelen hakikaten iyi geliyor ya da sana kötü gibi geliyor ama aslında iyileştirmek için geliyor."

"Karşıda tetiklendiğin, yani yargıladığın ve içinde tepki oluşturan her şey aslında kurtulman gereken, senin gerçek dışı bir inancını sana gösterir. Bu yüzden esas sorunun cevabı, zihninin içini bilmek istiyorsan, yargılarına bak. "

"Kendine seçtiğini yaşatabilirsin. Çünkü inandığın düşünce neyse onu yaşıyorsun ve o da senin yaşamının gerçekliği oluyor. Gerçek bu: ben neye inanıyorsam kendime onu yaşatırım. Kimse burada bana bir şey yaşatamaz."

  YORUM

"Yaşamak, yaşamdan beklentisi olanlar için bir mesele. Benim yok. Hiçbir şeyim yok."

Yazardan okuduğum ilk eser Can Borcu oldu. Seyir eserini çok duymuştum ama alıp okumak kısmet olmamıştı. 

Can Borcu eseri tamamen gelişim ile alakalı bir temel üzerine yazılmış bir eser. Okuduğum dönemden kaynaklı beni çok etkileyen ve inancımı tazeleyen bir eser oldu.

Hayat,  düz bir çizgide ilerleyen bir canlılığı yok bazen yukarı bazen aşağı. Can Borcu olaylara karşı verdiğimiz tepkiler, düşünceler, eylemlerin bizi nerelere götüreceğini veya götürmeyeceğini tekrar hatırlatan bir eser oldu bana. 

Genellikle mutluluktan ziyade üzüntülerden çıkardığımız dersler daha fazla olur. İyiden de ders çıkartırız ama genellikle iz bırakan kötülerden öğrendiğimiz derslerdir. Düştüğümüz zaman verdiğimiz tepkiler ayağa kalktığımız dönemi öyle bir etkiler ki nasıl olduğunu bir türlü anlamlandıramayız. Ayağa kalkana kadar verdiğimiz çaba, emek veya boş vermişlik ki genelde de boş vermek en kolayıdır o dipte genellikle kolaya kaçmak en doğrusu gibi gözükür, çünkü neden olmasın.

"Her bir işlemeyen insanın nedenini, niçin ve nasılını görebildiğinde de kendini biraz daha bağlayabiliyorsun. Hepsi zannedenler üzerine kurulmuş yaşamlar. Ama ben artık gerçekte yaşamak istiyorum biliyorum daha fersah fersah yolum var ama en azından gayret etmeyi seçiyorum."

Seçim kararlarının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha iyi anladığım bir okuma oldu. Bildiğim bir çok şey olmasına rağmen arkadan bir destek verilmesi ve bu desteğin  zamanında gelmesi benim için yeri anlamlı. Konu bakımından güzel bir kurgu ile ana mesajı güzel yansıtmış açıkçası kalemi ve akıcılığını sevdim. 

“Hoşça bak kendine ki kainatın özüsün sen, bütün yaratıkların gözbebeği olan insansın sen.”

SÖYLEME BİLMESİNLER - Şermin Yaşar

 ARKA KAPAK

“Yalansızız artık. Hâlâ birkaç sırrımız var. Ama yalansızız.”

Evlenip aynı çatı altında yaşıyorlar diye karı koca olur mu insanlar?

Aynı ana babadan oldular diye birbirlerine sahiden kardeş olur mu çocuklar?

Yıllar kalbini dağlasa da içlerindeki o kor söner mi âşıkların?

Her şeyi aşikâr olanların sakladıkları sırlar daha mı çoktur?

Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler’de, kalabalık bir ailenin ilk bakışta sıkı örülmüş gibi görünen nakışlarını ilmek ilmek çözüyor. Hem de roman kahramanlarına ayrı ayrı söz hakkı vererek yapıyor bunu. “Herkesin hikâyesini dinledin. Haydi, şimdi sen anlat: Aslında ne oldu, nasıl oldu?” diyor adeta. Karakterleri konuştukça çözülen bir sırlar yumağı, Söyleme Bilmesinler. Yumak çözüldükçe iplerin uçları nerelerden çıkmıyor ki…

Aile bağları nasıl düğümler atar insanların yazgısına? Anne babaların, çocukların omuzlarına yükledikleri onlara neler yapar? Hayatlarımıza vicdan azabı gibi oturanlar bir gün yerinden kalkar mı? Yanı başınızdaki o sıradan evlerde aslında neler yaşanır? Romanda bunların cevaplarını okurken acı bir gülümseme, hatta katran karası bir gülümseme belirecek yüzünüzde. Yazar, avuç içlerinden yazgılarını okumuyor insanlarının; kalplerinin kıvrımlarındaki sırları cesaretle döküyor kâğıda. Gülümsemenin acı yanını bilenler, göründüğü gibi olmayanla ve bir şeyin iç yüzüyle hesaplaşmaya cesareti olanlar için...

ALINTI

"Sessizlik gürültüden çok daha ağır bir şey."

"Ne istediğimi bilmiyordum. O kadar unutmuşum kendimi."

YORUM

"Ulan yaşamak ayrı dert, yaşadığını anlatamamak ayrı dert. Anlatsan, seni anlayacakları bile şüpheli, Sadece bu yetmez mi insana?”

Hayat ne garip değil mi? Biri var bir başkasının  hayatını değiştirebilecek kelimeleri, cümleleri,  gerçekleri var lakin kendi doğrusuna göre hareket edip ya sessiz kalarak ya da gerçeği çarpıtarak bir hayatı anlamsızlaştırabiliyor hatta mahvedebiliyor.. Bazen sessiz kalmak çok doğruymuş gibi gelir. Gerçeği benden öğrenmesin hayatını mahveden ben olmayayım bir başkası alsın bu yükü benden diye düşünürüz. Peki ya öteki gerçek? 

Söyleme Bilmesinler bir ailenin aslında sessiz kalarak, doğrusu oymuş gibi devam ettirmeleri sonucunda gelişen bir travmanın yaşantısını bize anlatıyor. Yapılan hatalar, söylenen korkunç söyler, söylenmeyen daha korkunç şeyler. 

Ben bilmemekten çok korkarım, kötü de olsa bilmek isterim sonuçlarını önceden hesaplamam, çözmem veya alışmam için önceden bilip öyle hareket etmek bana kendimi daha güvende hissettirir. Bu tabii ki her olay için gerçekleşmesi mümkün değil. Hayat böyledir ama sen ne kadar kendini güvene almak istersen sana sanki daha da zorlaştırır.. Birçok insan için böyledir aslında. Bilmemek, hayatının eksik parçalarını bir türlü oturtamamak dünyanın en kötü olayıdır aslında. Yarım hisseden birisi ne yaparsa yapsın bir şeyleri tam yapsa bile yarım, eksik yapmış gibi hisseder. Oturmayan bir şeyler vardır çünkü.  O eksik parçalar belki zamanı gelince belki de hiçbir zaman oturmaz. 

Eser boyunca herkes kendince haklıydı, herkesin kendi hayatında sorunlar vardı, çözülemeyen sıkıntılar, zorlayan güzelikler ama hep bir şeyleri eksikti. Mesela herkesin en büyük eksiği kimse dürüst değildi, kendini anlatmıyordu hep kendi bakış açılarıyla görüp konuşuyor, hep isyan ediyordu. Kimse çıkıp da beni niye yargılıyorlar da demiyordu. Kendilerini herkes anlasın istiyordu ama sessizce.

Bir şeyler olsun istiyorsan ilk adımı kendin atacaksın yoksa olmuyor. 

"Kendimin içinden çıkıp gidemiyorum. Bedenim ruhumun betonu gibi, çık içinden çıkabilirsen."

PERİ MASALI - Stephen King

 ARKA KAPAK

Charlie Reade on yedi yaşında, beyzbol ve Amerikan futbolunda başarılı, sıradan bir lise öğrencisidir. Bir gün Radar adında bir köpek ve onun sahibi Bay Bowditch’le tanışır. Bay Bowditch bir tepede, tekinsiz görünen büyük bir evde tek başına yaşamaktadır. Evinin arkasında zaman zaman tuhaf seslerin duyulduğu bir kulübe, kulübenin içindeyse bir kuyu vardır.

Ve masal bu ya, bu kuyu bambaşka bir dünyaya açılır.

Gökyüzünde iki ayın ve bizim dünyamızdaki gökbilimcilerin hiç görmediği yıldızların parladığı, korkunç cezalara maruz kalmış prens ve prenseslerin sürgün edildiği, sakinlerinin hastalıkla lanetlendiği bir dünyaya...

Dâhi yazar Stephen King, iyi ile kötünün savaştığı paralel bir dünyanın kapılarını aralıyor ve hayal gücünün en derin kuyusuna iniyor. Peri Masalı, King’in diğer eserleri kadar şaşırtıcı ve ikonik. Kahraman rolüne soyunan sıradan bir genç adamın olağanüstü macerasını konu alan gerilimli ve tatmin edici bir roman.

ALINTI

"Herkesin içinde karanlık bir kuyu var bence ve o kuyu asla kurumuyor. Sorumluluğu kabullenerek oradan içiyorsun. Ve su aslında zehir."

"Dinlemeyi öğren ki öğrenmek için dinleyebil."

"Üç kişi bir sırrı saklayabilir , ikisi öldüyse tabii ."

YORUM

"Çocuklar korkunç şeylere göğüs germek zorunda kalmamalı."

Charlie Reade .. benim unutulmayacak karakterler listesine eklendi bile. Küçük yaşta annesini kaybedip üstüne birde babasını iyileştirme çabası erken olgunlaşma, sorumluluk bilinci, hayata tutunma çabası takdire şayan. Ama en çok takdir edilmesi gereken nokta kendini gerçek anlamda düzgün bir şekilde yetiştirebilmesi bence.

Kısaca kitap içeriğinden bahsedecek olursam, Charlie'nin hayatının dönüm noktasında yaptığı bir anlaşma ve  (oldukça önemli bir anlaşma) sevgisi sayesinde hayatının hem zor hem de unutulmayacak bir dönemine şahit oluyoruz. 

Charlie'nin Bay Bowditch ve onun köpeği Radar ile tanışma süreci, birbirlerine destek ve arkadaşlık etmelerini okumak çok keyifli olmasının yanı sıra çok üzücüydü de. Her masalda olduğu gibi bir mutu son olabilecek mi yoksa Kıng kendi kalemiyle ters köşe mi yapacak ikilemi tüm eser boyunca yedi bitirdi dersem abartmış olmam. 

Dolu dolu bir eser okudum. Stephen Kıng hakkında hep konuşuyorum yine konuşacağım :) King bu eserinde bir korku hissiyatı vermedi açıkçası, yarattığı evren çok başarılıydı ama korku diyebileceğim bir duygu hissedemedim. Daha çok insan, hayvan sevgisi, dostluk, düşmanlık, hırs, kötülük kısacası insan ilişkileri ağırlıktaydı. Bu demek oluyor ki beğenmedim, beğendim ama korku içerikli bir kitap arayışındaysanız aradığınız kitap değil :)

Bu ay #cevizinseçkisi etkinliğinin teması #stephenking seçilmişti ve bende bu fırsatı kaçıramazdım :)

VİLLA - Nora Roberts

 ARKA KAPAK

Ailesi üç kuşaktan beri Napa Vadisi'nden İtalya'ya kadar, bütün dünyada kalitesiyle tanınan Giambelli şaraplarını üretmekte olan Sophia, işini severek yapmakta ve Giambelli Şirketi'nin saygıdeğer imajını korumak için büyük özen göstermektedir. Sophia'nın büyükannesi -ailenin reisi- Tereza bütün aileyi bir araya toplayarak Giambelli Şirketi'nin MacMillan Şarap Fabrikaları ile birleşeceğini açıklayınca, Sophia'nın konumunda değişiklik olur. iki şirketin birleşmesini organize etme görevi Tyler MacMillan ile ona verilmiştir. Sophia, Ty'a pazarlamanın inceliklerini öğretecek, Ty da ona, üzüm yetiştirmenin ve şarapçılığın püf noktalarını gösterecektir. Sophia yakışıklı ve suratsız Tyler MacMillan'la çalışmaya hazır değildir ama... aralarındaki çatışma tutkuya dönüşünce dünya başka bir şekle bürünür. Aşk her şeyin rengini değiştirmiştir. Ancak hiç beklenmedik ölümler ve şirkete yönelik sabotajlar Giambelli ailesini kökünden sarsar, hepsini dehşete düşürür..

YORUM

Nora Roberts polisiye yazarı olarak tanıdım ve yazdığı eserleri kronolojik okumuyorum. Villa eserini sahafta dolaşırken denk geldiğim bir eseri oldu. Açık söylemek gerekirse böyle bir eseri olduğunu da  bilmiyordum. Tesadüfen gördüğüm bu eser,  Nora Roberts' in nasıl oluştuğuna tanıklık ettirmesi benim için özel oldu. 

Esere gelecek olursak diğer eserleri kadar hoşuma giden bir eser olduğunu dile getirebilirim. Oluşturduğu konuyu işleyişini çok sevdim. Lakin değinmem gereken bir nokta olduğunu söylemem gerekiyor, eleştiri mi yoksa bir ipucu olacak bir konu mu ona siz karar verin. Eser polisiye unsuru barındırıyor ama bizim dedektif ile birlikte hareket etmediğimiz bir polisiye. Daha çok oluşturduğu hikayede  katil kim değil de neden, niçin sorularını araştırdığımız bir yapıttı. Ben açıkçası kim sorularını da çok severek okuyorum ama sebeplerinin altındaki neden ve niçin sorularını bulmaktan da ayrı bir keyif alıyorum ve bu eserde de keyif aldım. 

Aşk, sevgi ve köklü aile konularını çok başarılı bir şekilde anlattığını da söyleyebilirim. Her bir sayfası okurken net bir şekilde gözümde canlandırabilmemi sağladı. Yani neredeyse benim yönettiğim bir film tadında bir okuma oldu. 

Bilirsiniz bazen kendi filmlerinizi çekmenizi sağlayacak kitaplar olmalı ve o kitaplardan biri Villa.

Kendi yorumumla eserin konusuna değinecek olursam Villa,  İtalyan kökenli Kaliforniyalı olan ailenin öyküsüne şahit oluyoruz. Giambelli ailesi üç kuşaktan  Napa Vadisi'nden İtalya'ya kadar şarap üretiminde rol oynamaktadır. Ve işlerinde oldukça başarılıdır.  Bu büyük aile yüzüncü yıllarında önemli bir değişikliğe adım atacağı dönemde aile üyelerinin ölümü beklenmedik olaylar silsilesi yaratacaktır. Bu ölümleri Giambelli  ve MacMillan aileleri nasıl etkilediğini birlikte görelim. 

ÇILGINLIĞIN ÖTESİ - Stephen King

 ARKA KAPAK

Korunmasız bir kadın için böylesi dehşetli bir dünyada yaşamanın zorluğunu bilenleriniz vardır mutlaka. Siz de Rose gibi kötülük timsali bir kocaya sahipseniz çıkış yollarınız tek bir noktada birleşecektir. Kaçışta!

Ne var ki Rose diğer kader arkadaşlarından farklı olarak, peşine düşen kocasının artık aklının sınırlarını çoktan aştığını ve çılgınlığın ötesine geçtiğini biliyordu.Dehşetin soğuk parmaklarına dokunmaktan çekinmiyorsanız, haydi!

ALINTI

"En iyisi geçmişe karşı acımasız davranmaktır. Önemli olan bize indirilen darbeler değil, sağ salim atlatmayı başardıklarımızdır. Şimdi unutma... Yaşamını düşünmüyorsan bile hiç olmazsa aklını düşün ve ona bakma!"

"Nelere katlanabileceğine, neler yapabileceğine pek aldırmıyorum. Beni ilgilendiren nelerden hoşlandığın ve neler istediğin. Ben işte sana böyle şeyleri vermek istiyorum. Çünkü senin için çıldırıyorum."

"Örneğin, neden bu insanların çoğu gülüyor? Tanrı aşkına, gülünecek ne var ki? Dünyanın nasıl bir yer olduğunu anlayamıyorlar mı? Her şeyin... her şeyin mahvolmak üzere olduğunun farkında değiller mi?"

YORUM

"Şiddet gören kadınlar bir süre sonra suçu kabullenmeye başlarlar, hepsi o kadar. Üstelik de sadece bazı şeyler için değil. Her şey için."

18 yaşındayken aşık olduğu Norman ile evlilik hayatına atılan Rose hiç düşündüğü gibi bir evlilik hayatı yaşamayacaktır. Başlangıçta her şey güzel giderken yavaş yavaş hayatı cehennemden farksız bir hal almaya başlamıştır. Fiziksel ve psikolojik şiddet görmeye başlayan Rose 14.yılın sonunda yani 32 inci yaşında, ufacık ve mantıksız gibi görünen anlık bir karar ile eşinden, evinden kaçar. Yanına sadece (korka korka) eşinin kredi kartını da alır. Normanın onu bulamayacağını düşündüğü, en uzak yere gitmeye çalışır. Polis olan eşini iyi tanıyan Rose için kaçmak oldukça büyük bir adımdır aslında. Bakalım gerçekten kaçabilecek midir?

Çılgınlığın Ötesi eserinde Norman karakteri nerede geçmeye başlarsa orada gerilim çok yükselmekte, Norman ın bölümlerini okurken oldukça gerildim ve mide bulantısı yaşandı.. Çok fazla içeriğinden ipucu vermek istemesem de , Rose karakteri kaçtıktan sonra deneyimlediği şeyler beni çok mutlu ettiğini dile getirebilirim.  Yeni bir başlangıç yapmak her zaman kolay değildir, özellikle geçmişin ve gençliğin bu kadar kötüyse. 

"En iyisi geçmişe karşı acımasız davranmaktır. Önemli olan bize indirilen darbeler değil, sağ salim atlatmayı başardıklarımızdır. Şimdi unutma... Yaşamını düşünmüyorsan bile hiç olmazsa aklını düşün ve ona bakma!"

Rose'un önüne çıkan engeller, iyilikler ve inanılması güç olayları okurken çok akıcı bir şekilde okuduğumu dile getirebilirim. 

King hakkında zaten yorum yapmayacağım ama değindiği konu bakımından ve ele alış şeklini sevdim.

OZ BÜYÜCÜSÜ - L. Frank Baum

 ARKA KAPAK

1900 yılında yayımlanan Oz Büyücüsü, yazarı L. Frank Baum’un ifadesiyle “merak ve eğlencenin korunduğu, kederin ve kâbusların dışarıda bırakıldığı modern bir masal” olmayı amaç edinir. Amerikan edebiyatının ilk masalı olarak görülen eser, 1890’ların Amerika’sındaki ekonomik, politik ve toplumsal durumun sembolik bir alegorisi olarak değerlendirilir ve Batı’daki çiftçilerin durumunu, dönemin altın piyasasını ve İç Savaş’tan sonra çalışamayıp ekonomik sorunlar yaşayan işçileri sembolize eden unsurlar taşıdığı ileri sürülebilir. Söz konusu alegorik özelliği ve hayali öğeleriyle hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden bu klasikleşmiş eser, bir kasırgaya kapılan küçük Dorothy ile köpeği Toto’nun Kansas’ın uçsuz bucaksız çayırlarından fantastik Oz Diyarı’na uzanan yolculuğunu ve bu serüvende edindikleri sıra dışı dostları anlatır. Çıktıkları zorlu ve tuhaf yolculukta Korkuluk beynini, Teneke Adam kalbini, Aslan da cesaretini ararken Dorothy’nin tek istediği Kansas’a, teyzesiyle eniştesinin çiftliğine geri dönebilmektir. Ne de olsa insanın evi gibisi yoktur…

ALINTI

"Evlerimiz ne kadar kasvetli ve gri olursa olsun, biz etten kemikten yapılmış insanlar çok güzel de olsa başka bir ülkede yaşamaktansa kendi topraklarımızda olmayı tercih ederiz.İnsanın evi gibisi yoktur."

"Ne olursa olsun , " dedi Korkuluk,  " ben kalp değil beyin istemeliyim;  çünkü aptal biri kalbi olsa bile onunla ne yapacağını bilemez. "

" Ben kalp almalıyım, " diye karşılık verdi Teneke Adam,  "çünkü beyin insanı mutlu etmez, oysa mutluluk dünyadaki en güzel şeydir. "

YORUM

 L. Frank Baum tarafından yazılan bir çocuk romanı. Yedi kitaplık Oz serisinin ilk kitabıdır. Serinin aynı evrende geçen spin-off (sevilen bir karakterin aynı evrendeki başka bir yapımına denir.) romanları da vardır. Bir kasırgaya kapılan küçük Dorothy ile köpeği Toto’nun Kansas’ın uçsuz bucaksız çayırlarından fantastik Oz Diyarı'na uzanan  yolculuğunu, eve geri dönme çabasını ve bu serüvende edindikleri sıra dışı dostlarına konuk oluyoruz. 

Çok sade bir anlatım ve kaleme sahip bu eser iki saatinizi keyifli bir hale getireceğinden eminim. Çocuk romanlarının klasikleşmiş yerleri burada da görebiliyoruz ama sevimli bir macera okumak yetişkinler içinde bence çok anlamlı oluyor. 

 Dorothy eve geri dönüş yolculuğunda edindiği arkadaşlarına sizde eşlik etmek isterseniz, hiç zaman kaybetmeden okumanızı tavsiye ederim.

1Q84/ Haruki Murakami

 ARKA KAPAK

"Yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtulmuş demektir"

Sarsıcı bir yolculuğa hazır mısınız?

Öyleyse kemerlerinizi bağlayın. Erkekleri, titizlikle geliştirdiği bir yöntemle öteki dünyaya gönderen genç bir kadınla tanışacaksınız. Ve amansız bir takiple onun peşine düşen fanatik bir cemaatin müritleriyle…

Romantik misiniz?

Evet, bu kitapta aşk da var… İki dünya bir araya gelmeden mümkün olmayan bir aşk.

Yaşadığınız dünya gerçek mi, hiç düşündünüz mü?

Düşündüyseniz, paralel bir evrene geçmek sizi heyecanlandıracaktır o zaman.

Hayatı algılayışınızı değiştirecek bir kitabın kapağını açmak üzeresiniz şu an.

Yaşayan en büyük yazarlardan biri olarak kabul edilen Haruki Murakami başyapıtı, tüm dünyada milyonlarca satan kitabı 1Q84'le bir imkânsızı başarıyor.

Nefesinizi kesecek bir macera romanını, gerçek nedir, insan neye inanmalı, aşk dünyayı kurtarabilir mi soruları ekseninde bir yürek atlasına dönüştürüyor

ALINTI

“Baksana Aomame, senin hiç mi korkun yok? Elbette var” dedi Aomame. “Ben en çok kendimden korkarım. Ne yapacağımın belli olmamasından. Şu an ne yaptığımı kavrayamamaktan.”

“Bu dünyada boşluğu doldurulamayacak tek bir kişi bile yoktur. Ne kadar bilgili, ne kadar yetenekli olursa olsun, mutlaka bir yerlerde yerine geçecek bir kişi vardır.”

YORUM

“Bir de” dedi şoför, dikiz aynasından bakarak. “Aklınızda tutmanızı istediğim bir şey var. Her şey göründüğü gibi değildir.”

Zamanın ne getireceğini ve hangi zamanın getireceğini bilemeyiz. Haruki Murakami'nin kalemine bayılıyorum. Üslubu, konunun ilerleyişi ve diğer sanat dallarına değinerek karakterleri özelleştirmesi çok güzel bir detay bence.

1Q84 eseri hem tek cilt halinde hem de üçlü set halinde basımı mevcut ben üçlü seti tercih ettim. Tek cilt hakkında nasıl ayrıldığına dair bilgim yok ama üçlü setinde her kitabın bitişi şaşırtıcı ve güzel bitirilerek bırakılmıştı. O konuda içiniz rahat olabilir sizin için önemli bir detaysa. Gelelim konusuna ..

3 ana karakterimizin etrafında olay örgüsü dönmektedir. Aomame, Tengo ve Fukaeri. Bu üç kişinin bağlantı noktası ise bir kitap Pupa Hava'nın basımıyla ilgili. Pupa Hava 'yı yalnızca kitap gibi görmemenizi öneririm. 
Aomame ve Tengo birbirlerinden farklı zamanlarda, yaşadıkları dünyanın değiştiğini keşfedip bu dünyaya, yine farklı isimler veriyorlar. “1Q84’teki Q / Ouestion mark’ın Q’su /İngilizce soru işareti” zamandaki ve dünyadaki belirsizlik manasında Aomame’nin verdiği isim. Tengo’nun uygun gördüğü isim ise “Kediler Şehri”.  Bu isimlerin tabi ki kendilerine göre anlamı var, bu anlamı okuyunca fark edeceksiniz. Bir dokunuş size ne hatırlatıyor bilmiyorum ama Aomame ve Tengo için 20 yıllık bir zamanda kaybolmayan bir dokunuşun hatırası tüm hayatlarının dokunuşlarını değiştirmekte.

Kitap içerisinde, inanç, değerler, aile, şiddet, aşk ve birçok alt metin barındırıyor. Sıkılmadan, kopmadan dolu dolu bir kurgu sizi bekliyor diyebilirim. 

Benim çok severek okuduğum bir seriydi, karakteri ayrı yaratılan dünyayı ayrı sevdim. Kesinlikle tavsiye edebileceğim bir eser. Okumayan kaldıysa tabi :)

"Ölmekten korkmuyorum, dedi Aomame kendi kendine, bir kez daha emin olmak için. Korktuğum şey gerçeklikten çıkmak, gerçekliğin beni arkasında bırakması."

BENİM ÜNİVERSİTELERİM / Maksim Gorki

 ARKA KAPAK

Benim Üniversitelerim'de, Aleksey Peşkov, üniversitede okumak üzere Kazan şehrine gelir. Fakat zorluklarla geçen hayatında bu büyük hayalini gerçekleştirmesi kolay olmayacaktır. Bir yandan ekmeğini kazanmaya diğer yandan eğitimini sürdürmeye çalışan genç, Rusya'da çarlık yönetiminin ve eskimiş dünya görüşünün çalkantılı ortamında bütün hayatın bir üniversiteye dönüştüğünü görür. Karşısına benzersiz kişilikleri olan, Rusya'nın kaderini değiştirecek kişiler çıkacaktır. Rusya gürül gürül geleceğini tartışmaktadır.

Çocukluğum ve İnsanlar Arasında'nın ardından Benim Üniversitelerim'le birlikte, edebiyat tarihine eşsiz bir gerçekçilik anlayışı getiren Maksim Gorki'nin kendi hayatından yola çıkarak yazdığı üçleme tamamlanmış

ALINTI

"Hayatı çok daha basit düzenlemeli, o zaman hayat insanlar için çok daha güzel olacaktır."

"Her şeyi bir an önce öğrenmeye çabalayan meraklı, fazla heyecanlı biriydim. Bu özelliğim hayatım boyunca tek bir şey üzerinde yoğunlaşıp ciddi bir şekilde çalışmama hep engel olmuştur."

"Gırtlağına kadar kitaplara gömülmüş, bir çılgın gibi yaşıyor..."

YORUM

"İnsanlar unutma ve avunma arıyorlar, bilgi değil."

Maksi Gorki üçlemesinin son kitabını da bitirerek bir devri sonlandırıyoruz.
Genel olarak severek ve hissederek okuduğum bir seriydi. Son kitabında diğer ilk iki kitabına nazaran biraz kalem olarak fark görülüyor, beni çok irite edecek kadar değildi.

Ninesiyle son kez vedalaşıp, Üniversite okumak ümidiyle Kazan şehrine taşınır. Okumayı çok sevmektedir birçok umutla üniversite hayaliyle yanıp tutuşur. Doğduğu günden itibaren peşini bırakmayan yoksulluğu birkez daha karşısına çıkarak tüm hayalleri yavaş yavaş yıkılır. 
Okumak bir yana karnını doyurmak bile çok güçtür. Çocukluğundan itibaren birçok farklı alanda iş deneyimi olduğu için iş bulmaktan ya da yapmaktan gocunmaz, gerçi gocunacak durum da değildir.

Burada çocukluğunda yaşadığı iş deneyimlerinin yanı sıra insan, hayat deneyimi de tabi ki artarak ve farklılaşarak devam eder. Fırıncı da çalıştığı dönem hem okumaya geri dönme hem hayatta kalma mücadelesi ile savaşırken, devrimle ilgili olaylara da karışmamak elinde değildir. 




Sözün kısası diğer yorumlarda da belirttiğim gibi yazara ilginiz varsa ve otobiyografi okumayı seviyorsanız tavsiye ederim.

EKMEĞİMİ KAZANIRKEN /Maksim Gorki

ARKA KAPAK

Maksim Gorki'nin, edebi olgunluk çağı ürünlerinden olan Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken ve Benim Üniversitelerim adlı otobiyografik üçlüsü, yazarın başeseri sayılageldiği gibi tüm Rus edebiyatı içinde yer alan mükemmel otobiyografilerden biridir.Gorki'nin çocukluk ve gençlik yıllarını anlatan üçlü, bir yazarın kendinden çok çevresi üzerinde durduğu, iç gözlemden çok dış gözleme yer verdiği ender otobiyografik romanlardan biri, aynı zamanda Gorki'nin gözlemciliğiyle anlatım yeteneğinin doruğa ulaştığı, kendinden önceki Toplumsal Gerçekçilik ustalarıyla birlikte kendisini de aştığı başeserdir.

ALINTI

"İnsanın en gözü dönmüş düşmanı, yine insandır."

"Kitaplarda anlatılan hayatla gerçek hayat arasında hoş farklar vardı. Gerçek hayat gitgide ağır bir yüke dönüşüyordu."

“Boş dünyada kendimi yalnız hissediyordum. Yüreğim de boşalıyor, tatlı bir hüzün onu gıdıklıyordu sanki; bütün arzularım siliniyordu, düşünecek hiçbir şeyim kalmıyor ve sömüren bu hüzünlü boşluk, bende hiç umut bırakmıyordu.”

YORUM

"Bütün o tatlı sözlerine, tatlı gülümsemelerine karşın insanlar birbirine yabancıdır; aslında dünyada her şey, herkes birbirine yabancıdır."

Çocukluğuna şahit olduğumuz Gorki'nin şimdide ilk gençlik yıllarına şahit oluyoruz. Büyümenin getirdiği sorumlulukları erken yaşta tanışmak zorunda kalan biri. Geçinmek, yaşamak için çocuk yaşta iş hayatına atılması gerekiyor. İlk iş deneyimi kuzeni sayesinde bir ayakkabıcı dükkanında yaşamaktadır. Orada müşteri - patron ilişkilerini deneyimleyerek insanların ne kadar iki yüzlü olduğu (ve birçok şeyi) ilk elden tecrübe etmektedir. 

Bir gün ayakkabıcıda çalışırken üzerine kaynar çorba dökülür. İşten ayrılmak zorunda kalır. Anneannesi ve dedesinin yanına dönmüştür. Tabi kısa süreliğine.. İyileşir iyileşmez dedesi iş hayatını öğrenmesi adına akrabaların yanına gönderir, anneannesini kardeşine. Anneannesi ilk başta itiraz etse de çok bir şey değiştirmez.

Yeni iş deneyimi ev işleri olan toz alma, soba yakma, evi süpürme silme, yemeklere yardımcı olma gibi işler yapmaktadır. Bu işler tabi ki istediği bir şey değildir ama seçenekler çokta iyi değildir.
Burada ki yaşamı ona çok şey katmasına rağmen anneannesi her ziyaretine geldiğinde yapmicam, kaçacağım gibi sözler sarf etse de anneannesinin biraz daha dayan, sabırlı olmasını öğütleri ve anneannesi için katlanmaktadır.

Artık katlanamayacağı zaman geldiğinde tekrardan evine döner. Bir süre sonra başka bir iş karşısına çıkar, gemide bir bulaşıkçı aranmakta. Bir şekilde işe alınır. 
Burada ki deneyimi hayatını değiştireceği noktalar barındırmaktadır. 

Gorkinin sabrı, zekası ve bulunduğu ortamlarda gösterdiği tavırları okurken nedensiz bir mutlulukla okuyorsunuz. Siz oradaymışçasına hissettiriyor.
Gorkinin üçlemesinin ikinci kitabı ilk kitabı kadar beni tatmin etti. Bu yorumu yazarken üçlemenin son kitabına başlamış bulunuyorum.. Gorkinin üniversite dönemi, yetişkinliğinde yaşadıkları, deneyimlediklerini çok merak ediyorum..

Kesinlikle tavsiye ettiğim bir üçlemedir. Kitapla kalın..

 

ÇOCUKLUĞUM / Maksim Gorki

 ARKA KAPAK

Gorki`nin Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken ve Benim Üniversitelerim`den oluşan üçlemesi, Rus dilinde yazılmış en güzel otobiyografilerden biridir. Çocukluğum`da babasını küçük yaşta yitirdikten sonra taşındığı dedesinin evinde geçirdiği yılları anlatır. Miras kavgaları, doğumlar, ölümler, küçük Aleksey`in tanık olduğu ve bizzat maruz kaldığı akıl almaz şiddet, bu evde gündelik hayatın akışı içinde sıradan olaylardır.

"Herkesin herkese düşman" olduğu bu aile, 19. yüzyıl Rusya`sında hüküm süren acımasız ve hoyrat hayatın bir "küçük evreni"dir aslında. Neyse ki idealizmi ve tertemiz kalbiyle adeta bir halk filozofu olan ninesi hep Aleksey`in yanındadır. Bir de her biri hayatında iz bırakan çok sayıda capcanlı karakter vardır… Onlar sayesinde hayat zor olduğu kadar gizemli ve renklidir de. Hem Gorki`nin "kendi ülkelerinde bir yabancı gibi yaşayan, gerçekteyse o toplumun en iyileri olan" insanlardan ilkiyle tanışması da yine çocukluğuna rastlar… 

ALINTI

"Yaşadığım hayat hiç hoşuma gitmiyordu; umutsuzluk benzeri bir duygu içindeydim, ama nedense sürekli bunu gizlemeye çalışıyor, olay çıkartıyor, yaramazlık ediyordum."

"Adına sevgi denen duyguların canlı, insanın yüreğini titreten gökkuşağı benim yüreğimde solmuştu, her şeye karşı duyduğum kin kömür gazı ateşi gibi koyu mavi titrek bir ışık veriyordu ve kalbimde de yoğun bir hoşnutsuzluk duygusu, bu gri, cansız saçmalıkta bir başıma olduğum hissi için için yanıyordu."

YORUM

"Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi: Basit, sıradan insanlar, hayat üzerine bilgilerinin, düşüncelerinin balını arılar gibi kovanıma taşır, sunabildikleri ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı. Bal her zaman temiz olmazdı, hatta çoğu kez acı olurdu. Ama her bilgi, yine de baldı!"

Çocukluğum, Maksim Gorki'nin otobiyografi üçlemesinin ilk kitabı. Gorki ile tanışma kitabım, Ana eseriydi ve en sevdiğim klasikler arasında yerini alıyor. O eserde kaleminin akıcı ve kurgusunun tam oturduğu bir eser olarak tanımlayabilirim. Gorki'nin diğer eserlerini de merak ettiren bir eserdi.

Gelelim Çocukluğum eserine, Gorki, nakliyecilik yapan babasını 5 yaşındayken kaybeder, annesi ve anneannesiyle doğum yeri olan Nijni Novgorod'a döner. Anneannesi ve büyük babası tarafından Nijniy Novgorod'da büyütülür. Annesinin birçok kez bırakıp gitmesi, annesiyle iletişimi, bağını oldukça sınırlar. Onun yerine masalları ile büyüdüğü anneannesinin, üzerinde çok büyük etkisi vardır. Hem annesş hem babası olmuş diyebiliriz. Anneannesi çocukluğunu kaplamaktadır.  Gorki yalnızca birkaç ay okula gidebilmiştir. 8 yaşında çalışmaya başlamak zorunda kalmıştır, bu sayede Rus işçi sınıfının yaşamını yakından tanıdığını bir döneme geçer.Ve bu tanışması eserlerine de oldukça iyi bir şekilde yansıtacaktır. 

Çocukluğunun bu kadar yıpratıcı ve çok karmaşık geçmesi gerçekten okurken yorucuydu, okurken birlikteymiş hissiyatını verebilmiş. miş-mış ların bu kadar etkiliyse yaşamak ne kadar zordu ancak yaşayanın bileceği bir his. En sevdiğim bölümler Gorki'nin de olduğu gibi anneannesiyle geçirdiği zamanlardı. Anneannesi'nin okula gitmemesine rağmen kendini geliştiren bir insan olduğunu fark edebiliyoruz. Farklı inançlar, tanrılar ile büyütülmesi onun inanç konusunda da farklı izlenimler bıraktığını görebiliyoruz.

Maksim Gorki'yi yakından tanımak istiyorsanız üçlemeyi tavsiye edebilirim, çocukluğunun derinlerine gidip birde gençliğinin neler kattığını görmek için sabırsızlanıyorum açıkçası.

DUDAKTAN KALBE / Reşat Nuri Güntekin

 ARKA KAPAK

Reşat Nuri Güntekin,1925 yılında yayımlanan Dudaktan Kalbe adlı romanında farklı sosyal çevrelerden gelen kahramanların yaşam biçimlerini ele alırken, zaman zaman dönemin toplumsal ve siyasi yaşamına da ayna tutuyor.

Gelenek ve göreneklerin tanıtımında ve kişilik canlandırımında son derece başarılı olan yazar, yalın ve gösterişsiz bir anlatımıyla ve temiz bir İstanbul Türkçesiyle geniş kitlelere seslenebiliyor. 

Ayrıca ilk romanı Çalıkuşu'nda olduğu gibi bu eserde de romanın kahramanlarının duygusal çalkantılarını ve mutsuz yaşam serüvenlerini ustalıkla aktarırken, okuyucuyu da İzmir'den Kütahya'ya, Bozyaka Bağları'ndan İstanbul'a Lamia ve Hüseyin Kenan'ın peşi sıra sürüklüyor adeta onların derin aşklarına tanıklık ettiriyor.

ALINTI

"Bazı şeyler öyle fena kırılır ki, hiçbir suretle tamiri kabil olmaz."

"Hislerin de insanların gibi renksiz, abus ihtiyarlıkları, sefilane ölümleri var... Bizim masumane sergüzeştimiz ihtiyarlamadan ölecek Kınalı Yapıncak..."

YORUM

"İnsan, gönlüne hükmedebilir mi?"

Reşat Nuri Güntekin 'nin kalemini severim. İlk tanışma kitabım Acımak olmasından sonra Çalıkuşu, Yaprak Dökümü ve şimdi de Dudaktan Kalbe. Darısı diğer eserlerine diyerek..

Her eserinde toplumun içinden karakterler ve dönemin kadınlar üzerinde ki rolünü baz alarak bir çerçeve oluşturuyor. Bu güzel bir şey ama bu eserinde de fark ettiğim üzere, bir şeylerin yanlış olduğunun farkında olmasına rağmen ona uygun çözümler üreterek değil de toplumda olan şeyleri yazıyor. Bu yanlış gibi gözükmeyebilir belki ama şöyle bir senaryo olduğunu düşünelim, yazarsınız toplumda bir farkındalık yaratmak istiyorsunuz ve bunu kurgulayarak gerçekçi bir hale getiriyorsunuz ve bu farkındalık yaratma isteğinizi doğru senaryolarla yazabildiğiniz halde yazmayıp kurgulayarak değil gerçeklikle oluşturuyorsunuz. Biraz çelişkili gibi geldi bana, ne kadar doğru tartışılır.

Amaç güzel ama sonuç için eksiklikler olduğunu dile getirsem yanlış mı düşünürüm acaba? Bunu bu eserde birkaç örnekle taçlandırabilirim. Buraya geçmeden önce ama kısaca hikayemizden bahsetsem daha iyi olacaktır.

Dudaktan Kalbe, gençken çektiği aşk acısı nedeniyle tekrar âşık olmayacağını, aşkın bir daha dudaktan kalbe inmeyeceğini felsefe edinmiş bir gencin öyküsü. Baba faktörü 'nün olmamanın etkisiyle oradan oraya savrulduğu bir hayatla başlayan daha sonrasında bir şekilde adapte olmaya çalışarak yaşayan bir genç. Ancak daha sonra bir arkadaşının vasıtasıyla öğrendiği yurtdışında eğitim alabileceğini öğrenince annesinin dükkânını satarak Avrupa'ya müzik eğitimi almaya gitmiş ve çok başarılı bir kemancı olmuştur.

 Lamia kimsesiz bir çocuktur. Akrabasında yaşayan Lamia sıkıntı yaratmamak için kendisini asla birinci plana koymayan birisidir. Yengesine yardım etmek, yeğenleriyle vakit geçirmek vs vs bunu severek yapmasına rağmen içinde bir yerlerde eksiklik hisseden birisidir. Kenan'ı daha görmeden müziğine âşık olmuştur. 

Kenan dayısının ısrarlarına dayanamayıp Türkiye'ye gelir ve bir şekilde Lamia'yla tanışırlar. Başlarda Lamia ya çocuk gözüyle bakmasına rağmen zaman geçtikçe ve birtakım olaylar yaşandıktan sonra Kenan daha sonra küçük Lamia ya âşık olur. Lamia onun aşkına inanmaz ve bu bir imkânsız aşk haline gelir ve bundan sonra can alıcı asıl hikâye başlamaktadır. 

Özetlemek gerekirse konusu bu seyir içerisinde ilerliyor burada iki ana karakterden bahsettim ama eser de birçok yan ve ana karakter olacak roller bulunmaktadır. Onlardan bahsetmek istemiyorum yoksa dayanamayıp tüm kitabı anlatırım :)

Asıl hikayemiz başladıktan sonra Lamia 'nın çektiği sıkıntıları okurken fenalıklar geçirdim gerek topluma gerek Lamia'nın kendisine.. Yukarıda da bahsettiğim gibi kendini pek ön planda tutmayan bir karakter. Yardımsever olmak ayrı hakkını aramak apayrı konular. Lamia'nın başından geçen talihsizlikler silsilesi gerçekten eksilmiyor. Ve sevdikleri tarafından nasıl hor kullanıldığını tek tek görebiliyoruz. 

Kenan karakteri apayrı bir karakter zaten. Daha en başından nasıl bir rol de olacağını kendi ağzıyla kendini toplumdan daha iyi ve net bir şekilde eleştiriyor. Eleştirilerinde ne kadar haklı olsa da bu sonu hak etti mi orası tartışılır. Ama şaşırdığımı dile getirebilirim. Böyle bir ters köşe beklemiyordum.

Yukarıda bahsettiğim çelişkilere örnek verecektim ama kitabın çok içine gireceğim örnekten vazgeçtim ama okuduktan sonra beni net bir şekilde anlayacağınızı düşünüyorum.

Toparlayacaksam olursam genel olarak konu bakımından, üslup ve ele alış biçimi bakımından severek okuduğum bir eserdi. Güntekin ne kadar acıklı sonlar yazsa da güzel duyguları ele alması gerçekten muazzam. 

Kitapla kalın, keyifli okumalar..