Kara Kule romanının sonunda Roland, yani Silahşor, Silahlı Adamla karşılaşmıştı.
Ardından Roland, Orta-Dünyada Batı Denizi kıyısında uyanır. Karşısında her biri ayrı zamanlarda New York kentine açılan üç kapı görür.
Roland, Kara Kuleye ulaşmak için bu kapılardan üç kişiyi kendi zamanına çekmek zorundadır.
I. Kapı: Yıl 1987. Roland, Eddie Dean adlı eroin bağımlısı tutukluyla karşılaşır. Eddie çekilen kişilerden biridir.
II. Kapı: Yıl 1964. Gölgelerin Kadını, zenci Odetta Holmes bir metro kazasında bacaklarını kaybetmiştir. İçinde öfke ve nefretle yanıp tutuşan ikinci bir kadın yaşamaktadır ve o kadın Rolandla karşılaşır.
III. Kapı: Yıl 1977. Jack Mort insanları ölüme iten ve akıl almaz zalimlikler yapan bir canidir. Ve ne yazik ki Rolandın çektiği son kişidir.
Sizce, arayış içindeki Roland ka-tetini tamamlamak için yeni arkadaşlar mı edinmiştir? Yoksa bilmeden tamamen farklı bir bela mı ortaya salmıştır?
ALINTI
"Benim sana söylemeye çalıştığım, bütün bunlar düş iseler, onlar seninki değil benim düşlerimdir. Sen, benim hayal gücümün bir uydurması olabilirsin."
“Kadın olanca gücüyle savaşıyordu. Roland, kadının duyumsadığı korku, öfke, nefretle çılgınca savaşımda bulunduğunu görmüştü. Roland ayrıca ondaki karanlık yönü duyumsamıştı. Karanlık bir mağaraya gömülmüş gibiydi.”
"Kendimizde görmek istediklerimizle gerçekten ne olduğumuz pek nadir birbiriyle çakışır."
YORUM
Üç'ün Çekilişi, Stephen King’in Kara Kule serisinin ikinci kitabı olarak, ilk kitap Silahşör’de kurulan karanlık ve gizemli evreni derinleştirir ve genişletir. Roland Deschain’in hem fiziksel hem zihinsel olarak zayıfladığı bir noktada başlar.
İlk kitapta daha içe dönük ve tek boyutlu görünen Roland, bu kez farklı dünyalardan çektiği karakterlerle birlikte çok daha insani ve karmaşık bir hâl alır. Bu çekilişler aracılığıyla hikâyeye dahil olan Eddie Dean, Susannah Dean (Odetta/Detta :)) ve Jake Chambers, esere duygusal ve psikolojik derinliği arttıran önemli unsurlardır.
İlk kitaba kıyaslayacak olursak daha fazla aksiyon, gerilim ve karakter etkileşimi bulunuyor. Farklı zamanlar ve gerçeklikler arasında geçiş yapılması, kader kimlik ve bütünlük gibi kavramların işlenmesiyle seriye biraz daha anlam kazandırmış. İlk kitaba göre daha fazla soru, merak artışı yaşattı. Yeni eklenen karakterlerin klasik iyi-kötü ayrımından çok uzak, her biri kusurlu, kırık ve dönüşüm içindedir. İnsan, geçmişinin ürünü olsa da kaderiyle yüzleşerek değişebileceğini bize göstermeye çalışmış.
Roland 'ın bu yolculuğunu oldukça sevdim. Sonuçtan ziyade yol boyunca yaşadığımız olayları iple çekiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder