HYUNAM-DONG KİTABEVİ- Hwang Bo-reum

 ARKA KAPAK

Youngju her şeyi doğru yapmıştır; üniversiteye gitmiş, düzgün bir adamla evlenmiş, saygın bir işe girmiştir. Sonra bir anda her şey altüst olur. Tükenmişlik hissiyle eski hayatını terk eder, zirvedeki kariyerini bırakır, kocasından boşanır ve hayalinin peşinden gider. Bir kitapçı dükkânı açar...

Youngju ve müşterileri, Seul’ün şirin bir mahallesinde kitapların arasına sığınırlar. Yalnız bir baristadan evli ama mutsuz bir ev hanımına ve Youngju’da özel bir şeyler olduğunu gören yazara kadar hepsinin geçmişinde hayal kırıklıkları vardır. Hyunam-Dong Kitabevi zamanla onların, hayatı nasıl yaşamaları gerektiğini öğrendiği yer haline gelir.

YORUM

Hyunam-Dong Kitabevi, bir kitabevinin etrafında gelişen sakin bir hikâyeden çok, insanın kendisine yabancılaştığı bir hayatın içinden çıkıp yeniden kendini bulma çabasını anlatıyor. Hwang Bo-reum, Yeongju’nun işini, evliliğini ve toplumun ona biçtiği başarılı hayatı geride bırakıp küçük bir kitabevi açmasını anlatırken aslında hepimizin zaman zaman kendimize sorduğu o sorunun peşine düşüyor: İyi bir hayat gerçekten nasıl yaşanır?

Yeongju’nun hikâyesinde büyük kırılmalar ya da dramatik olaylardan yanı sıra, küçük fark edişler, gündelik sohbetler ve hayatın içindeki sessiz anlar var. Kitap da tam olarak bu ritimle ilerliyor; bizi sürekli daha hızlı olmaya zorlayan hayatın karşısında biraz yavaşlamaya, nefes almaya ve kendi hayatımıza dışarıdan bakmaya davet ediyor.

Kitabevinde yolları kesişen insanların her biri farklı bir hayat mücadelesini temsil ederken ortak noktaları, kendilerinden beklenen hayat ile gerçekten istedikleri hayat arasındaki mesafe oluyor. Roman özellikle başarıyı, çalışma hayatını ve sürekli daha fazlasını isteme hâlini sorguluyor. İyi bir iş, düzenli bir hayat, para ya da toplumun onayladığı bir başarı gerçekten mutlu olmaya yetiyor mu? 

Kitap bu sorulara kesin cevaplar vermek yerine, karakterlerin hayatları üzerinden bizi kendi cevaplarımızı düşünmeye yönlendiriyor. Kitabevi ise yalnızca kitapların satıldığı bir yer olmaktan çıkıp insanların kendilerini dinleyebildikleri, birbirlerini anlayabildikleri ve hayatlarına başka bir pencereden bakabildikleri güvenli bir alana dönüşüyor.

Eserde  sevdiğim noktalardan biri ise değişimin büyük ve gösterişli bir dönüşüm olarak anlatılmaması. Yeongju’nun yeniden kendini bulması, bir anda bütün cevaplara ulaşmasından değil; ne istemediğini fark etmesinden, başkalarının beklentilerinden uzaklaşmasından ve kendi hayatının ölçüsünü kendisinin belirlemeye başlamasından geçiyor.

 Belki de bu yüzden kitap, okuduktan sonra büyük bir hikâyeden çok sessiz bir düşünce bırakıyor insanda: Kendimize ait olmayan bir hayatı başarılı bir şekilde yaşamak mı, yoksa kendi hayatımızı eksikleriyle kabul etmek mi daha önemli?